Λέτε ρε παιδιά να ήταν η Πρωταπριλιά;

Καλησπέρα.

Τι να πω ρε παιδιά (συγνώμη για το παιδιά, πείτε ότι πίναμε ένα ποτό παρέα). Μου έκαναν μια πολύ πετυχημένη πλάκα σήμερα, η οποία ήταν τόσο πετυχημένη που ήταν αλήθεια τελικά.

Εξηγώ. Σε προηγούμενο μήνυμα θέλοντας να θίξω μέρος της πραγματικότητας την οποία βιώνω, διαμαρτυρήθηκα ο μαλάκας για το γεγονός ότι μετά από τόσα χρόνια σπουδών, έρευνας, και διδασκαλίας τελικά για βραβείο πήρα ένα ταμείο ανεργίας για 9 μήνες (360 ευρώ το μήνα). Τι ήθελα να το πω, μου λέτε;

Συνήθως, το έβαζαν κάθε μήνα κάπου στις 20 του μηνός. Στο βιβλιάριο της πρώην μισθοδοσίας και νυν ταμείου ανεργίας εν τω μεταξύ είχαν μείνει 218 ευρώ. Πάω που λέτε στις 24 Μαρτίου να δω (νομίζοντας ότι το ταμείο λήγει τον επόμενο μήνα) και βλέπω παπάρια. Πάω στις 31 να βγάλω 180 και το υπόλοιπο γράφει 38. Λέω μέσα μου, δεν μπορεί, κάποιο λάθος θα έχει γίνει. Οπότε πηγαίνω σήμερα ενημερώνω το βιβλιάριο και όντως δεν είχε μπει το επίδομα για το Μάρτιο. Πάλι καλά που την ώρα που εκτυπωνόταν το βιβλιάριο για την ενημέρωση δε βγήκε κανένα αρχίδι από το μηχάνημα. Αφού γελάσαμε λίγο μαζί με τον υπάλληλο και του εξήγησα ότι δε θέλω να φύγω στο εξωτερικό για κανένα λόγο (με ρώτησε), του έδωσα λίγο ηθικό και πήρα και εγώ για να πάω στον ΟΑΕΔ. Έχουν γίνει τόσες παπαριές στη ζωή μου και σε σχέση με το Δημόσιο που μία ακόμη δε θα χαλούσε παραπάνω. Εξάλλου, σήμερα είχε ωραία μέρα και ωραία συνεχίστηκε, άσχετα με το τι έγινε. Αφού λοιπόν με εξυπηρέτησαν ευγενικά οι άνθρωποι εκεί φτάνουμε και στα ωραία.

Τι μου είπαν φαντάζεστε; Ότι το επίδομα έληξε λέει!!! Γιούχου!!! Μάγκες, έληξε το επίδομα, τέρμα τα βάσανα. Και πώς έληξε ρωτάω, αφού θα ήταν για 9 μήνες; Και μου εξήγησε η υπάλληλος, ότι επειδή είχα επιδοτηθεί λέει το 2011 για 2-3 μήνες, τώρα δε δικαιούμουν λέει 9! Η αλήθεια είναι ότι μπλόκαρα λίγο, και επειδή δε φωνάζω σε υπαλλήλους όταν βλέπω να κάνουν τη δουλειά τους, την ευχαρίστησα και έφυγα.

Και εγώ ο μαλάκας που νόμιζα ότι ήταν Πρωταπριλιά.

Πάμε τώρα να δούμε τη Νομιμότητα, όπως την περιγράφουν οι αρχικαργιόληδες κατά κύριο λόγο που κυβερνούσαν και κυβερνούν και δεν είναι μάγκα μου πίσω από τα σίδερα ακόμα, χώνεψε τι σημαίνει αυτό.

1. Εργάζεσαι για ολόκληρο το ακαδημαϊκό έτος, και η σύμβαση που σου κάνουνε είναι όσες μήνες γουστάρει ο κάθε μπάσταρδος (Νομιμότητα και γαμώ!).
2. Επειδή ήμουν σε άλλη πόλη, τα έξοδα έτρεχαν όλο το χρόνο, δεν πήγαιναν ανάλογα με τη σύμβαση. Οπότε το επίδομα για τους μήνες που δεν είχες σύμβαση ήταν ζωτικής σημασίας. Άσε που δεν έφταιγα εγώ για το συγκεκριμένο θέμα. Έφταιγε το Υπουργείο και το Πανεπιστήμιο των «εργαζομένων», οι οποίοι έβαλαν τα κλάματα φαντάζομαι γιατί φημίζονται για την ευαισθησία τους στα εργασιακά δικαιώματα.
3. Οι συμβάσεις έσπαγαν ΠΑΡΑΝΟΜΑ και το εργασιακό καθεστώς είναι ο ορισμός της παραβίασης των ελάχιστων απαιτούμενων εργασιακών δικαιωμάτων, όχι περικοπές στο μισθούλη απλώς. Με απλά λόγια, δεν ήξερες πόσο θα ήταν ο μισθός σου, ΟΚ; Αν τα δει αυτά σοβαρός δικαστικός θα παίξει πούτσος ΝΑ μετά συγχωρήσεως.
4. Το σύνολο των εισφορών που έχεις δώσει ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΑΠΛΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΡΟΛΟ. Δηλαδή, είτε ιδιωτικός υπάλληλος για 6 μήνες να είσαι κάπου είτε σχεδόν 40 που σε κλέψανε από παντού και έχεις γαμηθεί να πληρώνεις εδώ και εκεί, παίρνεις ακριβώς το ίδιο. Δίκαιο, ε;

Μετά που λέτε παιδιά, λέω μέσα μου, τα 720 ευρώ θα με έσωζαν τώρα (οι δύο μήνες που λείπουν); Σίγουρα όχι. Απλώς, βλέπεις να σε σώζουν συνέχεια, και αρχίζω να σκέφτομαι να τους σώσω και εγώ, έτσι για μια πραγματική αλλαγή.

Ξέρετε για πιο λόγο δεν μπορώ να διεκδικήσω αυτή τη στιγμή τα όποια δίκαια σε αυτό το θέμα; Είναι γιατί κρατιέμαι για την τράπεζα που έρχεται η σειρά της, στην οποία αν αποδοθεί Δικαιοσύνη, θα παίξει ένας πούτσος πολλαπλών διαστάσεων.

Άσε που για να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας, σε σχέση με τον ΟΑΕΔ, θα πρέπει να κάτσουν στο σκαμνί, το Πανεπιστήμιο, το Υπουργείο Παιδείας, και αυτοί που ψήφισαν τους σχετικούς Νόμους (τώρα που τα γράφω αρχίζω να ψήνομαι, ρε λες;…). Κοινώς, θα πρέπει να γαμηθούμε χωρίς σάλιο με πολύ κόσμο και θέλω να κρατήσω το σπέρμα μου για να κάνω παιδάκια κάποια στιγμή. Ίσως και να ταχυδρομήσω λίγο στα Οικονομικά Πανεπιστήμια της Ελλάδος και του Κόσμου που δεν ντρέπονται και ακόμα κάνουν προσλήψεις ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΛΥΘΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΩΣ ΑΝΑΞΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ.

Απλώς αυτό το κείμενο, αφιερωμένο σε αυτούς που τους ψήφισαν, αλλά και σε αυτούς που θέλουν ψήφο, αλλά δε θέλουν και δεν ξέρουν πώς να κυβερνήσουν. Γιατί κανένας τους δεν τολμάει να πει τη λέξη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ χωρίς επιθετικούς προσδιορισμούς.

Δεν είναι το θέμα μνημόνιο ή αντιμνημόνιο. Το θέμα είναι Δικαιοσύνη ή γάμα τα.

Όπως έχω πει και παλιότερα, βλέποντας τι υπάρχει στον κόσμο, πρέπει να λέμε και ευχαριστώ για αυτά που έχουμε, λίγα ή περισσότερα. Απλώς ρε παιδιά, έλεος πια. Κανένας σας δε ζούσε τόσα χρόνια εδώ; Κανένας σας δε ζει; Και τέλος πάντων, ΟΚ, παραδέχομαι ότι δεν ήμουν ότι καλύτερο πέρασε από το Πανεπιστήμιο αν βοηθάει την κουβέντα. Δεν ήμουν όμως σίγουρα ότι χειρότερο. Και αυτό δεν είναι πρωταπριλιάτικο.

Πάντως η μέρα όμορφη ήταν, με ήλιο και καλή θερμοκρασία, τουλάχιστον εδώ στη Θεσσαλονίκη.

Καλό μήνα.

ΥΓ. Έχετε το νου σας. Αν συνεχίσουν να βρίσκουν ορυκτό πλούτο το χρέος θα γίνει 1 τρις ευρώ αν χρειαστεί ώστε να είναι εξασφαλισμένοι ότι θα πάρουν το περισσότερο. Ξέρετε, «σώσιμο», «ανάπτυξη», κινδυνεύει η πατρίδα, πιάσαμε έναν επίορκο με 2.000.000 ευρώ και τα γνωστά.

Τα ΜΜΕ περίμεναν αίμα και η Κύπρος τους την έφερε (και μπράβο της)….

Και επιτέλους, ελπίζω να πήραμε ένα μικρό μάθημα πολιτισμού. Είδατε τι ωραία είχε στηθεί το σκηνικό στην Κύπρο; Κανάλια εντός και εκτός περίμεναν. Όλο το σκηνικό είχε τις προϋποθέσεις για να αποκτήσουν ξανά τα ΜΜΕ την αίγλη τους και την τρομολαγνεία τους. Αν δεν το καταλάβατε, η κρίση για τα μεγάλα ΜΜΕ ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί γιατί είχαν πέσει λίγο. Και;

Και τους την έφεραν οι Κύπριοι. Όλοι με υπομονή, με περισυλλογή, και αν μιλήσετε με κάποιους, θα δείτε ότι έχουν και φόβο μέσα τους και χρειάζονται στήριξη, αλλά κοιτούν να κάνουν και την αυτοκριτική τους ταυτόχρονα. Και τι ζητήσανε λοιπόν αγαπητοί μου αναγνώστες; ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Αναπόφευκτα λοιπόν, νομίζω ότι τίθεται και θέμα σύγκρισης. Τώρα, ας δούνε και αυτοί που κάνουν ότι δε βλέπουν τη στάση των θεσμών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Θεσμός, δεν είναι μόνο το Κοινοβούλιο. Με τη στάση τους όμως τι είπαν; Αδελφοκτόνο αίμα θέλετε; Πάρτε τα αρχίδια μας.

Και κάτι ακόμα. Αν πρυτανεύσει επιτέλους και η λογική και λίγο η Σοφία στους υψηλά ιστάμενους στην ΕΕ και δε ζητήσουν επιπρόσθετα εξοντωτικά αυστηρά μέτρα, η Κύπρος, θα δείτε ότι θα σηκωθεί πιο γρήγορα από όλο το Νότο. Γιατί έχει Κράτος, έχει θεσμούς, και έχει περάσει επίσης δύσκολα. Θα δείτε ότι οι περιορισμοί και η αστάθεια τουλάχιστον στα καθημερινά πράγματα θα αρθούν πολύ συντομότερα (σας το είχα πει πριν λίγες μέρες αν θυμόσαστε) και αν βοηθήσουμε και εμείς έμπρακτα αλλά και με ψυχολογική στήριξη όλων των ειδών, θα σηκώσουμε ανθρώπινα όλη τη Νότια Ευρώπη αρχικά. Και ότι γίνεται με ανθρώπινο τρόπο, με ανθρώπινο θα γυρίσει και από το Βορρά. Κανένας λαός, ούτε στο Βορά αλλά ούτε και στο Νότο δεν είναι λαός δολοφόνων. Άνθρωποι ζούνε και εκεί, άνθρωποι και εδώ. Και όταν οι άνθρωποι θέλουν να λύσουν προβλήματα, τα λύνουν, αυτό μου έχει δείξει εμένα η ζωή μου.

Επιπλέον, αντί για θεωρητικές παπαριές, αερολογίες και τσιτάτα, θα πρέπει να αποφασίσουμε μαζί το ρεαλιστικότερο τρόπο για να φύγει αυτό το τέλμα το οποίο δεν είναι οικονομικό, αλλά και ψυχικό. Όχι τίποτα άλλο, αλλά βγαίνουν και λάδι οι κύριοι υπεύθυνοι, μεγάλοι και μικρότεροι, της δικής μας τραγωδίας. Και για να αποφασίσουμε μαζί, θα πρέπει πρώτα να πάρει τον πούλο η μαλακισμένη νοοτροπία αρκετών. Και τότε, ίσως να μπορέσουμε να δώσουμε το μεγαλύτερο μάθημα πολιτισμού στη σύγχρονη ιστορία του πλανήτη. Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, δε θα είναι μια γιορτή τοπικού χαρακτήρα. Θα είναι γιορτή της ανθρωπότητας ολόκληρης και θα την έχουμε προκαλέσει εμείς εδώ, κάτω από αυτές τις συνθήκες, μετά από τόσους θανάτους, τόση κατάθλιψη και τέτοιου μεγέθους βιασμό της ψυχής αλλά και τη νοημοσύνης. Τότε, θα μπορέσουμε να τους πούμε όλους πολλά, αλλά και να τους ρωτήσουμε για να κάνουν και εκείνοι τη δικιά τους αυτοκριτική την απλή ερώτηση. Αυτός ήταν ο πιο πολιτισμένος και Δίκαιος τρόπος που μπορέσατε να βρείτε για να πάμε ένα βήμα μπροστά;

Τέλος, και μιας και στο προηγούμενο μήνυμα είπα για το μήνυμα του 1821, σήμερα νομίζω ότι θα πρέπει να σκεφτούν οι έχοντες μυαλό και λίγες γνώσεις ιστορίας το μήνυμα που έδωσαν τα χρόνια που ακολούθησαν το 1821. Και ποιο ήταν αυτό; Εμφύλιοι, μιζέρια, δολοφονίες, τσιφλικάδες με αποτέλεσμα τι; Επιπλέον αίμα. Μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες έτσι ήταν. Σας λείπουν ρε παιδιά τέτοια σκηνικά; Μερικοί βλέπω, δε χόρτασαν και γουστάρουν να τα θυμούνται όχι για λόγους ιστορικής μνήμης και για να είμαστε πιο σοφοί, αλλά για άλλους λόγους. Ποιος ξέρει; Ίσως να εύχονται να θέλουν να τα ξαναδούν μέσα στη ψυχασθένειά τους, είτε είναι από τη μια είτε από την άλλη μεριά. Και ποιους συμφέρει περισσότερο ένα γενικευμένο μπάχαλο αυτή τη στιγμή ξέρετε; Αυτούς που αν παν τα πράγματα όπως πρέπει θα είναι σε λίγο στη φυλακή, μερικούς τωρινούς μεγαλοτσιφλικάδες που τώρα πλέον θίγονται (θυμήθηκαν την «πατρίδα» και αυτοί), και αυτούς που θα έρθουν να «επενδύσουν» σε μια κατεστραμμένη χώρα την οποία θα την αγοράσουν στο 1/100 της αξίας της και ακόμα λιγότερο.

Η μεγαλύτερη αντίσταση λοιπόν που μπορεί να γίνει σε αυτή τη φάση, είναι το ρεαλιστικότερο, το λογικότερο, το πιο αξιοπρεπές και το πιο ανθρώπινο σχέδιο όχι απλώς εξόδου από την κρίση αλλά εισόδου στη ζωή η οποία μας ανήκει, αλλά δεν την αισθανόμαστε καν δικιά μας.

Δικιά μας είναι η ζωή ρε! Έτσι όπως είναι τώρα θέλετε να τη ζήσουμε; Δε βαρεθήκατε τη μιζέρια και την κατάθλιψη; Εεεεεεεεεεεεεεεεε;

Το μήνυμα για το 1821 που άργησε λίγο

Καλησπέρα αγαπητοί μου αναγνώστες. Το μήνυμα λοιπόν για το 1821 ήρθε, λίγο καθυστερημένα βέβαια. Μου το έστειλαν έγκαιρα οι άνθρωποι που θυσιάστηκαν εκείνη την εποχή για άλλη μια χρονιά, αλλά λόγω του πέπλου της αστείρευτης υποκρισίας και ηλιθιότητας που υπάρχει πάνω από Ελλάδα και Κύπρο, καθυστέρησε λίγο.

Μου είπαν να σας πω, ότι συμβουλεύτηκαν πρώτα και κάποιους άλλους ανθρώπους οι οποίοι επίσης πέθαναν αλλά σε ειρηνικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις, όπως αυτές που είχαν γίνει στην Αμερική πριν από δεκαετίες, και για αυτό είναι μάλλον ήπιο. Τώρα που μας βλέπουν από κει πάνω όλοι παρέα, έχουν πολλούς λόγους να αναρωτιούνται.

Άσε που δε μου έβγαινε και εμένα να απαντήσω. Να απαντήσω σε ποιον; Σε ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους χωρίς να πειράξουν ποτέ κανέναν; Να απαντήσω σε αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για να έχουν Πατρίδα; Να απαντήσω σε μανάδες που προτίμησαν να σκοτώσουν τα παιδιά τους για να μη γίνουν γενίτσαροι; Τι να πω σε όλους αυτούς;

Έτσι λοιπόν, και αφού το 1821 το τιμήσαμε όπως όλοι είδαμε (παρελάσεις κλπ.), μου είπαν να σας πω ποιος πρέπει να είναι ο εθνικός ύμνος της χώρας που φημίζεται για το κράτος Δικαίου, τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Πάει ως εξής:

Σε γνωρίζω από τις μίζες

και το κλομπ του ματατζή

Σε γνωρίζω από τους γρόθους

που ‘χεις μέσα στη Βουλή

«Εργαζόμενοι» κι αφέντες

Σε πουλήσαν μια χαρά

Βάλ’ το κόμμα σου πιο πάνω

Και άει γαμήσου βρε ραγιά

Μου είπαν επίσης να σας πω, ότι αν προσβάλλεται κανένας τον έχουν γραμμένο στα αρχίδια τους και ας τους κάνει μήνυση αν αισθάνεται ότι έχει κάνει πιο πολλά για την «πατρίδα».

Επίσης, μάλλον θα πρέπει να δώσουμε νόημα στις λέξεις, όχι για τίποτα άλλο, για να μπορούμε να συνεννοηθούμε. Σήμερα λοιπόν θα πιάσουμε για άλλη μια φορά το θέμα αλληλεγγύη,  λέξη η οποία στην πραγματικότητα φανερώνει ένα ανώτερο ανθρώπινο συναίσθημα, και έχει καταντήσει να είναι μια παπαριά με ιδεολογικά (και καλά) χαρακτηριστικά της πούτσας.

Σήμερα θα σας πω την αλληλεγγύη που ένιωσα όλους αυτούς τους μήνες. Περίμενα βλέπετε ο μαλάκας να δω για να το επιβεβαιώσω, ως πειραματικός επιστήμονας. Μέσα έπεσα. Φάτε αλληλεγγύη, κερνάει το κόμμα.

Είχα δικαίωμα στο Ταμείο Ανεργίας για 9 μήνες. Πόσες εισφορές έχω πληρώσει; Κανείς απάντηση μήπως; Κράτος Δικαίου και γαμώ. Όλοι το ίδιο, νόμιμα, δημοκρατικά και με βάση το εργασιακό Δίκαιο.

Σημείωση, στη δήλωσή μου ήταν όλα τα έσοδα μου.

Το ταμείο ανεργίας είναι 360 ευρώ.

Εφορία για μισθούς της πούτσας πέρυσι 330 ευρώ.

Χαράτσι για το πατρικό μου σπίτι (40 ετών 70 κάτι τετραγωνικά το ηλεκτροδοτούμενο μέρος) 350 ευρώ.

Ενίσχυση για πετρέλαιο και τέτοια γιοκ, δε δικαιούμουν λέει. Ότι πεις ρε μεγάλε, τις καρδιές μας θα χαλάσουμε; Εδώ κινδυνεύει η «πατρίδα», δηλαδή οι τράπεζες, τα ΜΜΕ, περίπου 2000 οικογένειες που κατέχουν σχεδόν το 80 % του πλούτου, μερικές δεκάδες χιλιάδες αργόσχολοι που διορίστηκαν με κομματικά κριτήρια, και μερικές δεκάδες χιλιάδες «επιχειρηματίες» που μοναδικός πελάτης ήταν το κράτος (πρέπει να ξέχασα και μερικούς άλλους αλλά βαριέμαι). Τα υπόλοιπα 10.000.000 άτομα περίπου τα γράφουμε στα παπάρια μας για το καλό της «πατρίδος». Αν και 10.000.000 που έζησαν και θέλουν Δίκαιο δεν υπάρχουν (λίγο περίεργο, αλλά εξηγείται).

Συνεχίζουμε. Ρεύμα, νερό τηλέφωνο και κινητό; Βάλτε σχεδόν τα ελάχιστα (30 το μήνα, 20 το τετράμηνο, 24 το μήνα, 23 το μήνα αντίστοιχα). Τώρα θα μου πει κάποιος και θα έχει Δίκαιο «καλά ρε μαλάκα, μου θέλεις και τηλέφωνο τέτοια εποχή, πάμε καλά;». Πολύ σωστά, θα το κόψω, θα του απαντούσα. Τι δουλειά έκανες είπαμε, πώς τη βρήκες, τι φορολογική δήλωση, τι φορολογική δήλωση έκαναν οι γονείς σου είπαμε και κυρίως τι δουλειά; Φαντάσου βρε γαμημένε (θα του έλεγα) να ρθω να ψάξω που μένεις και να είσαι σε καμιά σπιταρώνα 100+ τετραγωνικών νέας τεχνολογίας και να δω δήλωση 10.000 ευρώ και να έχεις αλλάξει και 4-5 αυτοκίνητα ή μηχανές μέσα σε μια εικοσαετία και να μου μιλάς μετά για την «πατρίδα», για τον «εργάτη» και του πώς ήρθαν οι κακοί να μας τα πάρουνε όλα και τέτοια. Σου γαμώ το σπίτι μετά με το Νόμο ναι ή όχι;

Και που το πάω τώρα; Τώρα το πάω στην Κύπρο το θέμα. Αν είναι να δείξουμε αλληλεγγύη τέτοιου τύπου στην Κύπρο, καλύτερα να μην το κάνουμε. Αν όμως χρειαστούν κάτι άμεσα (είδη πρώτης ανάγκης) θα πρέπει να βγάλουμε όχι μόνο την ανθρωπιά μας, αλλά και την εξυπνάδα μας για να τους βοηθήσουμε με όποιον τρόπο μπορούμε, μέχρι να σταθούν στα πόδια τους ξανά, συντομότερα από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι νομίζω. Όσα λάθη και να κάνανε, αυτό που τους επιβλήθηκε ήταν απάνθρωπο και τρομοκρατία. Μπορούσε να γίνει και με πιο ήπιο τρόπο, αλλά αποφασίζουν στενόμυαλοι. Το μόνο καλό που βγαίνει σιγά σιγά, ειδικά στην Ευρώπη, είναι ότι οι υπερεξουσίες των τραπεζών τελειώνουν. Και πολύ κράτησε το σπορ. Πάντως όπως είδατε, οι ζωές μας είναι άμεσα συνδεμένες με τις τράπεζες σε όλα τα θέματα (μισθούς, αποταμιεύσεις κλπ.). Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτό το θέμα, ε; Και φυσικά, ήδη το πληρώνουμε ακριβά αυτό και κάποια στιγμή πρέπει να μπει μια τελεία και να αρχίσει καινούργια παράγραφος γιατί αν συνεχίσει έτσι, δε θα πάει για πολύ.

Πάντως, και 2 χρόνια πριν να μας έλεγαν «παιδιά, τύχατε το παγκόσμιο τζόκερ και ξεχρεώσατε χωρίς να έχετε άλλη υποχρέωση, αλλά πρέπει από εδώ και στο εξής να τα βγάζετε μόνοι σας για τη συνέχεια» πάλι για τον πούτσο θα ήμασταν ήδη.

Το μήνυμα λοιπόν του 1821 σήμερα, εγώ το εκλαμβάνω ως αντίσταση σε οτιδήποτε μη ανθρώπινο. Γιατί όποιος έχει έρθει κοντά με το Χάρο, το θυμάται και σε καμία περίπτωση δε θέλει τα αγαπημένα του πρόσωπα να ζήσουν ως σκλάβοι κανενός είδους. Και αν είναι δυνατόν, κανένας σκλάβος πουθενά. Είναι υποκρισία και ύβρης πάντως να μην ξέρεις πώς να ενώσεις τους ανθρώπους στον τόπο σου, τουλάχιστον τους συντριπτικά περισσότερους, ώστε να πατήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι στα πόδια τους και να τα ρίχνεις μόνο στους άλλους. Αλητεία και αηδία.

Τέλος, ο μόνος μεγαλύτερος πόλεμος που γίνεται πάντα αλλά στις μέρες μας αγριεύει, είναι ο πόλεμος ανάμεσα στο Δίκαιο και στο Άδικο. Ας πάρει θέση ο καθένας μόνος του σύντομα πληρώνοντας το τίμημα και μετά βλέπουμε τι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί. Και όπως καταλάβατε, τα κόμματα, τουλάχιστον αυτά που έχουμε στο κοινοβούλιο, ζούνε και επιβιώνουν γιατί ξέρουν να χωρίζουν, όχι να ενώνουν.

Ο πραγματικός Εθνικός Ύμνος πάντως σε μια στροφή λέει:

'Αργειε νάλθει εκείνη η μέρα,
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τά 'σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά.

Όλες οι κρίσεις στον τόπο μας θα τελειώσουν μόνο αν νικήσει το Δίκαιο. Και το Δίκαιο θα νικήσει μόνο όταν νικήσουμε το Φόβο. Και εγώ προσωπικά, μεγαλύτερη επανάσταση από το να ζούμε σαν άνθρωποι επιτέλους, δε βλέπω. Και εδώ, και στην Κύπρο, και στην Ευρώπη και στον κόσμο ολάκερο.

Καλή λευτεριά στο Δίκαιο και ότι Ανθρώπινο έχει μείνει.

http://www.youtube.com/watch?v=HR1gdUQSqeE

Όταν αποδίδεται Δικαιοσύνη, το μεγαλείο είναι κοντά.

Καλημέρα σε όλους τους αναγνώστες. Αυτό το μήνυμα δεν είναι για όλους, είναι για τους φίλους μου που γνώριζαν κάποιες λεπτομέρειες που οι υπόλοιποι δε γνωρίζετε. Παρότι δεν είναι για όλους είναι αρκετά διδακτικό, αλλά τέλος πάντων.

Ήθελα να γράψω για κάτι πολύ σημαντικό που έγινε στα Γιάννενα στις 15 Μαρτίου. Ήταν τόσο σημαντικό, που ο ουρανός από μαύρος και γκρίζος έγινε φωτεινός. Μέχρι και ο ήλιος βγήκε. Στις 15 Μαρτίου αποδόθηκε Δικαιοσύνη για ένα από τα προσωπικά και οικογενειακά μαρτύρια που περνούσα όλα αυτά τα χρόνια.

Μπορώ να δηλώσω δημόσια, ότι όταν αποδίδεται Δικαιοσύνη, δεν το ξεχνάς. Και παρά το γεγονός ότι στη δικιά μου περίπτωση δε γινόταν να αποδοθεί πλήρως, και αυτό που έγινε ήταν αρκετό για να νιώσω ξανά μια μικρή ελπίδα. Όχι μόνο ως άνθρωπος, αλλά και ως φορολογούμενος, και ως πολίτης αυτής της Χώρας. Γιατί να ζήσω δύσκολα λόγω της οικονομικής κατάστασης θα το αντέξω. Να συνεχίσω να ζω χωρίς να αποδοθεί Δικαιοσύνη για μια σειρά από πράγματα, όχι.

Αυτό το μήνυμα αφιερωμένο στους φίλους μου που πέρασαν μέσα από μένα μια ακόμα στεναχώρια. Οι περισσότεροι δικοί μου άνθρωποι φοβόντουσαν μην αρπαχτώ με τους Δικαστές, όπως παραλίγο να γίνει την προηγούμενη φορά. Είναι προφανές ότι όταν η αδικία κοντεύει να σε πνίξει και δεν το καταλαβαίνει το Δικαστήριο, ποιον να περιμένεις να καταλάβει;

Αυτή τη φορά όμως, δεν ήταν καθόλου έτσι. Από την ώρα που μπήκαν μέσα οι συγκεκριμένοι Δικαστικοί Λειτουργοί και όχι Δημόσιοι Υπάλληλοι που έκαναν επίδειξη εξουσίας, υπήρχε ηρεμία και ψυχραιμία. Παρακολούθησα όλες τις υποθέσεις και με τις ερωτήσεις τους και την ψυχική τους ηρεμία, παραδέχομαι ότι έμεινα μαλάκας με την καλή έννοια. Δε νομίζω να υπήρχε ούτε ένας στην αίθουσα που να αισθάνθηκε αδικία. Άσε που όσοι πήγαιναν να τη γλυτώσουν με τους παραδοσιακούς τρόπους π.χ. πονάει ο κώλος μου και να χαρτί από γιατρό για αναβολή έπαιρναν τον πούλο με κόσμιο και ευγενικό τρόπο, όπως θα έπρεπε.

Μετά ήρθε η ώρα η δικιά μου. 5 χρόνια περίμενα για αυτό και είχα εξαντλήσει όλα τα Νόμιμα όρια. Το τίμημα, το γνωρίζω μόνο εγώ και οι δικοί μου άνθρωποι. Νομίζω από τα πρώτα 3-4 λεπτά κατάλαβαν τι έγινε. Αφού τους εξήγησα και κάποια άλλα πράγματα τα οποία δεν ήταν γραμμένα, και τα κατάλαβαν όλα μετά περίμενα την απόφαση.

Ανοίξτε λίγο τα μάτια σας και δείτε την απόφαση.

Οι «επιχειρηματίες» έφαγαν 4 χρόνια έκαστος και αν δεν πληρώσουν όσα οφείλουν ξεκινούν την καριέρα τους στη φυλακή. Ναι παιδιά, αλήθεια είναι. Και αλήθεια είναι ότι όταν άκουσα τον εισαγγελέα να προτείνει την ποινή βούρκωσα και εγώ ξέρω πως κρατήθηκα να μην κλάψω σα μωρό παιδί. Όλοι ξέρετε ότι δε γίνεται να αποδοθεί Δικαιοσύνη εντελώς σε σχέση με αυτό που έκαναν. Πάντως να τη γλυτώσουν τώρα πλέον, δε γίνεται. Άσε που όλοι οι δικηγόροι που ήταν παρόντες έμειναν μαλάκες και με το στόμα ανοιχτό. Άντε τώρα με τέτοιο δεδικασμένο να υπερασπίσουν απατεώνες και να νομίζουν ότι θα πέσουν στα πούπουλα.

Αρκετοί φίλοι μου, μου είχαν πει ότι στους Δικαστικούς Λειτουργούς έχουν αλλάξει λίγο τα πράγματα. Είδα όπως όλοι μας και κάποιες αποφάσεις γενικότερου ενδιαφέροντος που μου έδωσαν ελπίδα, αλλά φοβόμουνα μήπως είναι στάχτη στα μάτια μας. Τώρα, που το είδα και εγώ σε μια από τις δικές μου περιπτώσεις, το παραδέχομαι, έχουν αλλάξει λίγο τα πράγματα αλλά χρειάζεται περισσότερο. Το κακό είναι χρειάζεται λίγος χρόνος και δεν ξέρω αν τον έχουμε ως Χώρα.

Επίσης, σε ένα παλαιότερο μήνυμα είχα τίτλο: Ανέκδοτο με μια λέξη: Δικαιοσύνη. Μέχρι τώρα έτσι ήταν και για αυτό φτάσαμε ως εδώ. Τώρα όμως, για να γίνει η μετάβαση αυτή που πρέπει να γίνει για να ζούμε σαν άνθρωποι επιτέλους, δε θα πρέπει να είναι ανέκδοτο. Θα πρέπει να είναι πραγματικότητα. Χώρα που δεν έχει Δικαιοσύνη, δεν είναι Χώρα.

Τέλος, και με αφορμή αυτό που γίνεται τώρα στην Κύπρο, καλώ όσους έχουν λίγο μυαλό στο κεφάλι τους να καταλάβουν λίγο τις μεγαλύτερες ισορροπίες που υπάρχουν. Και αν δεν καταλάβατε ακόμα ότι όταν σπέρνει πανικό ο άλλος το κάνει επίτηδες κρίμα. Πάντως, παρότι ως λαός φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων όλα αυτά τα χρόνια, φανήκαμε αρκετά εξυπνότεροι από όσο νόμιζαν στο ότι δεν έπαιξε πανικός. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και στην Κύπρο, αλλά να το θυμούνται.

Εγώ δεν έχω ξεχάσει τίποτα, και ούτε πρόκειται. Δικαιοσύνη για τη Χώρα μας θα αποδοθεί ο κόσμος να χαλάσει. Και αν χρειαστεί να χρεοκοπήσει ολόκληρος ο κόσμος να γίνει και αυτό, αν και το οικονομικό αυτό όπλο το χάσαμε το 2009. Τότε μπορούσαμε να απειλήσουμε και εμείς απέναντι στους άνευ προηγουμένου εκβιασμούς. Όση μαλακία να δέρνει το μέσο Έλληνα πολίτη ή Ελληνάρα σε πολλές περιπτώσεις, να του χρεώσουν όλα τα λάθη για την παγκόσμια οικονομία είναι προστυχιά και αλητεία.

Πάντως δυστυχώς, δε βλέπω ακόμα να ξυπνάει το Δίκαιο μέσα στους ανθρώπους, και αυτό είναι το πιο αποκαρδιωτικό. Νόμιζα ότι αυτά που έχουν γίνει ήταν αρκετά. Έκανα λάθος. Είχα δίκιο όμως που έκανα υπομονή και δεν έκανα πράγματα για τα οποία μπορεί και να μετάνιωνα μετά.

Και όπως λέω και στον τίτλο: Όταν αποδίδεται Δικαιοσύνη, το μεγαλείο είναι κοντά.

Αφού δε ζητάμε Δικαιοσύνη ως Λαός, θα είμαστε οι καρπαζοεισπράκτορες και τα λαμόγια θα ζούνε ανάμεσά μας χωρίς ίχνος ντροπής.

Όσον αφορά εμένα πάντως, θα τα εξαντλήσω όλα τα Ένδικα μέσα πριν να σκεφτώ οτιδήποτε άλλο. Όχι τίποτα άλλο, αλλά ακόμα και τώρα να πέσει η κυβέρνηση –η οποία μας «σώζει»-, αυτό που έρχεται μετά είναι προς το παρόν γάμα τα επίσης. Πρώτα θα πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα, να ωριμάσει λίγο ο Δίκαιος Άνθρωπος στον καθένα. Αν γίνει αυτό, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και δε θα μας δεσμεύει καμία υπογραφή και καμία συμφωνία που να βλάπτει το Δημόσιο Συμφέρον. Γιατί τότε, θα είμαστε Άνθρωποι που διεκδικούν με Δίκαιους λόγους να ζήσουν ως Άνθρωποι. Όχι συνένοχοι και ουδέτεροι στην αδικοπραξία και το έγκλημα. Και αυτό που με θλίβει ακόμα περισσότερο, είναι ότι οι περισσότεροι θέλουν να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν πριν. Ένα αίσχος και μισό. Δεν πρόκειται να πληρώνω άλλο τη σαπίλα και τη ξεφτίλα. Δεν είναι μάχη πλέον οικονομικού τύπου ή μόνο αξιών.

Είναι ο Πόλεμος ανάμεσα στο Δίκαιο και στο Άδικο. Ή το καταλαβαίνουμε ακόμα όσο είναι καιρός ή θα πάρουμε τον πούλο από όλες τις απόψεις για να επικρατήσουν μόνο 5-10 μεγαλοαφεντικά και τα εθελόδουλα τσιράκια τους.

Τη μέρα που θα ζητήσουμε Δικαιοσύνη ως λαός, θα γονατίσουν και θα υποκλιθούν από Σεβασμό οι πάντες. Όχι κόμματα και μεγαλόστομες παπαριές. Ως Άνθρωποι. 

Εγώ θα το κάνω. Έρχεσαι παρέα;

Πότε ξεκινάει η ζωή είπαμε;

Όπως θα καταλάβατε, έχω ξενερώσει τα μέγιστα. Από τη στιγμή που δεν μπορείς να δεις την ελάχιστη απαιτούμενη συνείδηση από μια σημαντική μερίδα ανθρώπων, δεν υπάρχει ελπίδα για πολύ μεγάλα πράγματα. Υπάρχει μόνο μια μικρή ελπίδα για τα μικρότερα, τα οποία βέβαια στα μάτια μου είναι μεγαλειώδη.

Όσο σα λαός δε ζητάμε Δικαιοσύνη, θα περάσουμε ακόμα χειρότερα. Ίσως και να μας αξίζει τελικά. Τώρα να μου πεις, για ποιο λόγο να πληρώνω εγώ το κάθε μουνόπανο που ήξερε μόνο να παίρνει; Γιατί μαλάκα μου αυτό εννοούν με τη λέξη Νομιμότητα. Την προστασία όλων αυτών. Γιατί χωρίς πολλά χρήματα, περνάς δύσκολα αλλά μπορεί να γίνουν καλύτερα τα πράγματα. Χωρίς Δικαιοσύνη όμως, δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα ανθρώπινο. Εξάλλου, η Δικαιοσύνη είναι ανθρώπινη επινόηση, δεν υπάρχει στη φύση. Το ίδιο ισχύει και για την Δημοκρατία, αλλά δε ζούμε σε χώρα που ξέρει από τέτοια πράγματα, οπότε καλό είναι να μην τα αναφέρουμε. Το ότι ανακαλύφθηκαν και θεμελιώθηκαν εδώ, τότε παλιά, δε λέει και τίποτα γιατί οι έννοιες αυτές έχουν δυναμικό νόημα και είναι πράγματα που οφείλουν να εξελίσσονται. Γιατί ότι δεν εξελίσσεται είναι καταδικασμένο να γίνει δόγμα για την εξυπηρέτηση εξοργιστικά λίγων. Και με τα δόγματα, εγώ προσωπικά, έχω ένα θέμα.

Πάντως βλέποντας πως πάνε τα πράγματα, ακόμα και μετεωρίτης να έρχονταν προς τα δω, οι μεν θα έκαναν απεργία καταγγέλοντας το κεφάλαιο, την κυβέρνηση και τα γνωστά (τα οποία προφανώς είναι αφηρημένες έννοιες και έπεσαν από τον ουρανό) και οι δε θα τα έβαζαν με τους συνδικαλιστές, την κομματοκρατία και τα γνωστά (τα οποία επίσης έπεσαν από τον ουρανό).

Για αυτό, για λίγο ακόμα θα επιλέξω το δρόμο της σιωπής.

Ζητάω συγνώμη από τους λίγους ανθρώπους που παρακολουθούν το blog που και που, αλλά είμαι σε φάση άρνησης και αηδίας. Πρέπει να ξαναβρώ λίγο τον εαυτό μου πρώτα. Μου έχει λείψει λίγο. Αφήστε που πρέπει να σκεφτώ και τι θα κάνω επαγγελματικά καθώς έχουμε να κάνουμε με μια συμμορία ληστών και κάπως θα πρέπει να βρω τρόπο να ζω σαν άνθρωπος. Που θα πάει, ούτε 40 δεν είμαι ακόμα, θα μάθω πώς παίζεται το παιχνίδι (δηλαδή ποιον και με ποιους τρόπους πρέπει να λαδώνεις κλπ) και μετά θα σας πω.

Και όσο για το "Περιβάλλον", αφού δεν είδατε να πηγαίνουν φυλακή δολοφόνοι, απατεώνες και καταχραστές, συνεχίστε να βλέπετε σα μαλάκες ειδήσεις και να ακούτε Ακαδημαϊκούς μαφιόζους μαζί με όλη τη δημοσιογραφική υποστήριξη και αεριτζήδες επιχειρηματίες που καίγονται για το καλό σας. Δεν έχετε δει ακόμα ούτε την κορυφή από το παγόβουνο για το συγκεκριμένο θέμα. Κρίμα.

Για αυτό λοιπόν ρωτάω στον τίτλο "Πότε ξεκινάει η ζωή είπαμε;". Και η απάντηση είναι, "όταν το αποφασίσεις εσύ ΜΑΛΑΚΑ!".

Ανέκδοτο με μια λέξη; Δικαιοσύνη

Που λέτε ρε παιδιά, sorry για το παιδιά, αλλά θεωρώ ότι το blog το διαβάζουνε κυρίως φίλοι ή άνθρωποι που θα μπορούσαμε να είμαστε φίλοι αν είχαμε γνωριστεί. Αυτό το μήνυμα, είναι κυρίως προς αυτούς.

Που λέτε ρε παιδιά (πάμε πάλι από την αρχή), αν θυμόσαστε είχα ψηφίσει και εγώ κάτι. Το είχα κοινοποιήσει και στο blog που ενημερώνω μεταξύ άλλων τους φοιτητές μου. Και τι ψήφισα; Δικαιοσύνη. Ξέρω, ήμουν η εξοργιστικά μικρή μειοψηφία τηρουμένων των συνθηκών και των αναλογιών που το ζήτησα. Αλλά να μου πεις, ε και; Πρώτη φορά ή τελευταία είναι; Είναι που αναρωτιέσαι και λες μέσα σου, δεν μπορεί ρε γαμώ την τρέλλα μου, τώρα, τουλάχιστον όσοι άνθρωποι έζησαν έντιμα και συνεισέφεραν με τις μικρές δυνάμεις τους θα το ζητούσαν. Και ούτε καν σκεφτόμενος ουτοπικά και ονειροπόλα (κάπου κάπου το κάνω και τώρα αυτό, αλλά η αλήθεια είναι σε μικρότερο ποσοστό). Σκεπτόμενος απλώς ΛΟΓΙΚΑ! Οι γνωστές παπαριές ότι είμαστε ΛΟΓΙΚΑ όντα, λίγο για τον πούτσο σε κάποια θέματα όταν κοιτάξεις συνολικά ως ανθρωπότητα, αλλά εξοργιστικά αξιαγάπητα από κάποιες άλλες απόψεις. Και είπα μέσα μου «δεν μπορεί, τώρα τουλάχιστον θα αρχίσουν να σκέφτονται οι άνθρωποι πώς θέλουν να ζήσουν από εδώ και πέρα τουλάχιστον». Μα πόσο μαλάκας είμαι και εγώ. Γιατί αν δεν ήμουνα μαλάκας, θα έβλπεπα πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η λέξη αδικία με τη λέξη επιβίωση για τον καθέναν. Και να ‘λεγα ότι οι περισσότεροι ήταν στη φάση της επιβίωσης τα προηγούμενα χρόνια, να έλεγα, δε γαμιέται, ας περιμένω να δω που θα σταματήσει η σκέψη του μέχρι εκεί που βλέπεις. Και έτσι λοιπόν, σιγά σιγά κάποιες φορές και άλλες φορές με γοργά βήματα ρίζωσε η σαπίλα, η αδικία, η ατιμωρησία, η εγκληματική αμέλεια και τόσα άλλα όμορφα στην πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας. Χώρας...λέμε τώρα...

Έτσι σιγά σιγά, φυσιολογικά έγιναν όλο και πιο πολλά εγκλήματα. Νομιμοποιημένοι οι θάνατοι από την ανεπάρκεια του συστήματος υγείας, παρά τις πολύ φιλότιμες ομολογουμένως σε κάποιες περιπτώσεις προσπάθειες αρκετών γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού. Νομιμοποιημένες όλες οι μίζες σε όλα τα θέματα. Νομιμοποιημένες και οι προσλήψεις ότι να’ναι όπου να ‘ναι με βάση κομματικά κατά κύριο λόγο κριτήρια και όχι με τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. Για τους άλλους, υπάρχουν και οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ με τους μισθούς ξεφτίλας, και ο περίφημος «ιδιωτικός» τομέας, που ποτέ δεν ήταν ιδιωτικός. Αν ήταν ιδιωτικός, θα ήταν ήδη ανταγωνιστικός (καλύτεροι μισθοί και συνθήκες) με τις μαλακισμένες ορολογίες των οικονομολόγων (όχι όλων φυσικά), την προσφορά της Επιστήμης στην κοινωνία. Αυτό αποδείχθηκε άλλωστε. Για πείτε μου, ποιον άλλον τομέα παρακολουθείτε για να δείτε τι γίνεται; Προφανώς, δε γίνεται τίποτα πουθενά έτσι; Το ξέρω ότι βολεύει η πνευματική τεμπελιά. Εδώ βολεύει η ξεφτίλα, δε θα βόλευε η ανυπαρξία λογικών σκέψεων;

Και φτάνουμε σιγά σιγά στη δικαιοσύνη, που είναι και στον τίτλο. Αφενός, από πολύ μικρή ηλικία, είχα επίγνωση και άποψη ότι οι Δικαστικές αρχές πρέπει να είναι ανεξάρτητες από όλες τις απόψεις. Μια κοινωνία που προοδεύεει δεν έχει σε τέτοιες θέσεις όποιον να ‘ναι, αντίθετα με αυτά που είδαμε μέχρι τώρα στο Ευρωγκιαούρ μαχαλά. Και σημειώνεται επίσης όπως έμαθα μεγαλώνοντας, ότι δεν μπορούν οι συγκεκριμένοι να έχουν άλλες πηγές εισοδημάτων από εργασία ή κάτι τέτοιο. Για αυτό άλλωστε ήταν μεγάλος ο μισθός τους.

Βέβιαι, από ότι κατάλαβα στο πετσί μου όλα αυτά τα χρόνια όμως, είναι ότι όλο το παιχνίδι είναι στημένο για να προστατεύονται απατεώνες όλων των ειδών, από τους απλούς μέχρι τους Νόμιμους. Τι να το κάνω αν κάποιοι δικαστικοί είναι έντιμοι και εργατικοί και δε βλέπω παρόλα αυτά δικαιοσύνη σχεδόν πουθενά; Δικαιοσύνη δεν είδαν οι παππούδες μου, δεν είδαν οι γονείς μου, και μέχρι στιγμής από αυτά που είδα εγώ, δε θέλω να γράψω τις λέξεις που περιγράφουν την πραγματικότητα γιατί θα πέσει το διαδίκτυο σε όλον τον κόσμο. Έχω ένα πολύ πρόσφατο μικρό αλλά χρήσιμο παράδειγμα να αναφέρω.

Χθες, είδα με τα μάτια μου (κακιά η ώρα), έναν απατεώνα από αυτούς του κοινού ποινικού δικαίου, που κυκλοφορούσε με την κουρσάρα του, με τις αεροτομές, τα ζαντολάστιχα και τις εξατμίσεις. Προφανώς, κάτι μου λέει ότι δε θα είναι στο όνομά του, αν και τον έχω δει διψήφιες φορές να κυκλοφορεί και να οδηγάει αυτός. Άσε που αποκτήθηκε την περίοδο που ήταν «επιχειρηματίας» (δάγκωσε, όπως λένε τα λαμόγια, αυτά τα γαμάτα παιδιά του είδους σχεδόν 45.000 ευρώ – τα 25.000 σε δάνειο που τρέχει με εγγυητή ένα μαλάκα που νόμιζε ότι υπάρχει δικαιοσύνη τουλάχιστον στις εξώφθλαμες περιπτώσεις). Ο τύπος αυτός, έφερε μια καταστροφή σε τουλάχιστον 3 οικογένειες. Και ακόμα και καταδικασμένος να είναι ο άλλος (απόφαση αστικών δικαστηρίων) πρέπει λέει επειδή οι φυλακές είναι γεμάτες στα Γιάννενα, να πληρώσεις και άλλα 4 με 5 χιλιάδες ευρώ σε δικαστικό επιμελητή για να πάει μέσα, τα οποία μπορείς να διεκδικήσεις Νομικά κλπ., οι γνωστές παπαριές, λες και τέτοια άτομα φοβούνται το «Νόμο». Χαμένα κορμιά που μόνο να παίρνουν ξέρουν ξαφνικά θα αποκτήσουν ευαισθησίες που είναι προνόμιο των ανθρώπων; Οπότε, μια χαρά ο βλαχοεπιχειρηματίας. Τώρα θεωρητικά έχει αποδοθεί η δικαιοσύνη, δηλαδή τίποτα. Το απόλυτο τίποτα. Για τον πούτσο όλα κοινώς. Πετάς ένα δεν έχω και αυτό ήταν. Φαντάζομαι βέβαια, αν πάω να σπάσω κάτι σε μια τράπεζα αξίας ας πούμε 500 ευρώ, χωρίς να κινδυνέψει κανένας άνθρωπος (δεν το έχω κάνει αλλά λέμε, για το καλό της κουβέντας, αν και σε λίγο θα δω τι έχει να πει ο Νόμος για μια σειρά από σχετικά πράγματα) μετά τι θα γινόταν; Θα έσκαγε αστυνομία και ακόμα και ψύχραιμα να φερόντουσαν (πράγμα το οποίο θα έπρεπε να εννοείται) την ανάκριση, το κρατητήριο και το μεγάλο ποσοστό από τον ποινικό κώδικα θα τον είχες στην πλάτη σου. Και μπορεί και τη φωτογραφία σου στο διαδίκτυο για το καλό της κοινωνίας.

Και στη συγκεκριμένη περίπτωση (του απατεώνα), το ποινικό δικαστήριο έχει αναβληθεί ήδη δύο φορές (κοντά 4 χρόνια και τρέχει και ένα «δανειάκι» ταυτόχρονα). Τη μία από την απεργία των δικηγόρων και την άλλη από αυτή των δικαστών. Για μια υπόθεση την οποία οι απλοί άνθρωποι την καταλαβαίνουν σε λίγα λεπτά, οι μη εγκληματίες που θέλουν να ζουν σαν άνθρωποι το πολύ σε 2 λεπτά, και ένας έμπειρος δικαστικός σε λιγότερο από 1. Και πάμε στο πιο ωραίο τώρα; Όλο αυτό το γαμάτο σύστημα απονομής δικαιοσύνης το πληρώνεις εσύ μαλάκα μου! Ναι ρε μαλάκα. Εσύ το πληρώνεις. Πώς αισθάνεσαι, καλύτερα;

Πάμε να αρχίσουμε πάλι τις γνωστές παπαριές; Εδώ ο κόσμος καίγεται, κινδυνεύει η «πατρίδα» όπως λένε αυτοί (κυρίως πολιτικοί) που πατρίδα κατάλαβαν είναι αυτό από το οποίο παίρνεις και δίνεις πίσω χρέη και τιμωρίες σε αυτούς που δεν τα έτρωγαν μαζί σου. Τι άλλο είπαμε; Α, ναι; Ειδήσεις εδώ, πανικός εκεί, μπλα, μπλα, μπλα... Και πάρε και λίγο από τον τρόμο τον από έξω, οπότε που να βρεις χρόνο για τις «λεπτομέρειες».

«Λεπτομέρεια» λοιπόν μπροστά στα τόσα εγκλήματα είναι οποιοδήποτε μικρότερο έγκλημα. Μήπως όμως ήταν έτσι από παλιά, ακόμα και τις καλές εποχές; Γιατί δεν κολώνουν οι απατεώνες; Μήπως γιατί τον έβγαζε «μάγκα» όχι ένας ή δύο, αλλά η πλειοψηφία της κοινωνίας; Και καλά η «κοινωνία» και οι εκπρόσωποί της (οι οποίοι είπαμε είναι ποιοι;). Οι απλοί άνθρωποι γιατί το αποδεχόντουσαν αυτό και έγινε δεδομένο; Γιατί δεν ντρέπεται ακόμα κανένας; Οι μισθοί θα το αλλάξουν αυτό; Γίνεται να υπάρχει κοινωνία χωρίς δικαιοσύνη;

Γιατί όταν τέτοιου τύπου απατεώνες είναι έξω ακόμα, φαντάσου τώρα στις άλλες περιπτώσεις που ήταν και ψευτονομότυποι. Αλλά το πιο μεγάλο σοκ είναι η πιο απλή σκέψη την οποία τη μεταβιβάζω με κεφαλαία:

«ΣΚΕΨΟΥ ΜΑΛΑΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΜΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ».

Δίνω ένα μικρό μόνο παραδειγματάκι. Επί δεκαετίες, δεν πληρώνουμε μόνο τα ντόπια λαμόγια. Πληρώνουμε και κάτι καλοσπουδαγμένα μπάσταρδα τα οποία δεν τα ξέρει ποτέ κανένας (τύπου προσωπικά δεδομένα για το ποιος/ποιοι έκαναν «μελέτες» για τις καλές μας κυβερνήσεις – αθροιστικά, εκατοντάδες εκατομύρια και βάλε).

Για σκέψου λίγο τώρα, ότι την περίοδο του 1990-1993 ας πούμε υπήρχαν μελέτες που έλεγαν ότι πρέπει να δουλεύουμε μέχρι τα 67 ή και 67+ γιατί όπως έλεγαν οι σοβαρότατες «επιστημονικές» μελέτες των ειδημόνων, το προσδόκιμο ζωής μετά το 2000 θα ήταν κάτι πάνω από 100 χρονών και δε θα άντεχε το ασφαλιστικό. Δε συζητάω φυσικά τι ακολούθησε και στη συνέχεια σε όλες τις κυβερνήσεις. Και γαμώ τις μελέτες. Τα άξιζαν όλα τα λεφτά τους όλοι ανεξαιρέτως. Άσε που με αυτόν τον τρόπο, μπορείς να βολέψεις μια σειρά από συγγενείς, κολλητούς, παιδιά των αφεντικών σου και άλλους απατεώνες που είχαν και πτυχία, όχι ότι να’ναι. Και όλα αυτά ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΑ. Άσε που μετά ο άλλος έχει και προυπηρεσία. Μέχρι και Υπουργό μπορεί να το δεις. Και στην ακόμα πιο αισχρή εκδοχή να σου μιλάει για τον «εργαζόμενο».

Πόσος κόσμος ρώτησε για τα Νόμιμα; Για τα παράνομα και πέφτει τοίχος προστασίας, φαντάζεσαι να ρωτήσουμε για να Νόμιμα; Α, πα,πα...Ακόμα και τώρα πάντως, όπως θα είδατε, κανείς δε μιλάει από αυτούς που είναι σε θέσεις που μπορεί να ακουστούν. Οι άλλες φωνές ούτως ή άλλως, είναι μια εδώ, μια εκεί χωρίς σπόνσορες και μεγαλοαφεντικά, οπότε άντε να βρεις την αλήθεια. Θόρυβος, τρόμος, και τα λαμόγια με ελαφριά πηδηματάκια. Σου λέει, τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, θα τη βρω την άκρη. Θα τη βρεις ρε μαλάκα, το ξέρω, παλιοκαργιόλη. Γιατί είσαι ο καθρέφτης των ξεφτιλισμένων, και έχει αρκετούς. Ελπίζω μόνο να πετύχεις κανέναν πραγματικά αξιοπρεπή άνθρωπο εκεί που θα πας να δούμε τη συνέχεια. Γιατί αν είναι αξιοπρεπής θα σε ρωτήσει την απλή ερώτηση του στυλ «μέχρι τώρα τι ήσουνα, που εργαζόσουνα, πώς βρήκες τη «δουλειά» σου, πόσα έβγαζες και πώς έχεις αυτά που έχεις ακόμα και τώρα». Θα ήθελα να είμαι δίπλα μετά για να μιλήσουμε λίγο για τη «Νομιμότητα».

Θυμήθηκα τώρα και το άλλο. Εφόσον ο άλλος είναι απατεώνας, και η δικαιοσύνη όταν αποδοθεί τον χτυπάει στη πλάτη φιλικά και του λέει «άντε, μην το ξανακάνεις όμως γιατί θα σου κάνω ντα μετά», δε ήταν σωστό και ΝΟΜΙΜΟ να σηκωθεί μια ιστοσελίδα με τα ονόματα και τις πράξεις τους; Αφού κυκλοφορούν εκεί έξω, δε θα ήταν προς όφελος της κοινωνίας να ξέρει ποιοι είναι και να προσέχει; Δηλαδή, τι θα κάνει για να ζήσει ένας απατεώνας, θα μπει στο σωστό δρόμο έτσι; Μια μικρή ιδέα λέω. Άσε και που προφανώς θα είναι και προσωπικό δεδομένο του να είσαι απατεώνας. Η κοινωνία μας που προοδεύει.

 Ξέρω, ξέρω, έχουμε πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθούμε. Την ψήφιση του προυπολογισμού ας πούμε. Γιατί; Γιατί μετά θα εφαρμοστούν οι Νόμοι του κράτους. Μάλλον δεν έχουν καταλάβει ακόμα οι περισσότεροι ότι «Νόμιμα» πλέον, δεν είμαστε Χώρα. Ψυχολογικά, ο όρος αυτός λέγεται άρνηση. Οπότε, αυτά είναι κυρίως για αυτούς που πιστεύουν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα από τους Νόμους. Γιατί αρνούνται να δουν πότε θα αλλάξουν πραγματικά τα πράγματα. Θα αλλάξουν αν καλυτερέψουν οι άνθρωποι. Καλύτεροι άνθρωποι, θα ζητήσουν και καλύτερους Νόμους. Καλύτεροι άνθρωποι θα είναι όταν κάνουν και λίγο αυτοκριτική, ιδιαίτερα όσοι μέχρι τώρα βολεύονταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο από την προυπάρχουσα κατάσταση. Αφού δεν είναι διατεθιμένοι να το κάνουν, ας περιμένουν το Νόμο που θα λέει «απαγορεύεται να ζήσεις» για το καλό μιας σειράς αξιακών εννοιών (π.χ. πολιτικών, κομμάτων, τραπεζών, μεγαλοδημοσιογράφων κ.ο.κ.). Θα έρθει και αυτός, όταν θα είναι έτοιμοι να το δεχτούν. Εξάλλου, όλα τα απολυταρχικά καθεστώτα, έτσι λειτουργούν. Ουπς...μου φυγε παιδιά αυτό. Εννοώ, όλα τα Νόμιμα και Δημοκρατικά εκλεγμένα καθεστώτα, ε, πολιτεύματα ήθελα να πω.

Και μιας και είπα τη λέξη Δικαιοσύνη, κοιτάξτε λίγο τα σκουπίδια πως μαζεύτηκαν (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Υπολογίστε περίπου 50 ευρώ για κάθε πεταγμένο τόνο. Επί δεκαετίες τώρα. Σηκώνει αυτό αυτεπάγγελτη δίωξη ή όχι; Γιατί λίγοι βλέπετε ρώτησαν που πηγαίνουν και τι γίνονται μετά. Και πόσα πληρώσαμε και τι πήραμε πίσω. Στην χωματερή των ψυχών των κατοίκων της χώρας πηγαίνουν. Ας καταδικαστούν λοιπόν κι άλλες περιοχές να γίνουν χωματερές γιατί φταίει η τρόικα, οι ομάδες των «άκρων», είτε από τη μια είτε από την άλλη, και φυσικά τα γνωστά και μη εξαιρετέα (400 χρόνια τουρκοκρατία, πόλεμοι, χούντες κλπ.). Επί 40 σχεδόν χρόνια, όχι παιδιά, δεν έφταιγε ότι τα πιο κρίσιμα θέματα τα διαχειρίστηκαν χαρτογιακάδες, ξεφτίλες, ανίκανοι, αργόσχολοι και κακοδιαχειριστές με λίγες εξαιρέσεις για να διατηρείται το καθεστώς. Θέλετε για τη συνέχεια της ζωής μας η λέξη Δημοκρατία να συσχετίζεται με αυτά; Και για το υπόλοιπο της ζωής μας και των παιδιών μας;

Σας καλώ να μην κάνετε το ίδιο λάθος που έκανα πολλές φορές στη ζωή μου. Μη δώσετε άλλες ευκαιρίες σε κανέναν αν δε δείξει ειλικρινή μεταμέλεια με πράξεις που να μπορεί να καταλάβει και ένα 10 χρονο παιδί. Τα υπόλοιπα, είναι Νομιμότητα. Και αυτό θα αλλάξει όταν ζητήσουμε παρέα αυτό που είχα ψηφίσει και ελπίζω να το έχουν μέσα τους αρκετοί ακόμα και τουλάχιστον οι φίλοι μου.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Αν δεν απονεμηθεί δικαιοσύνη θα είμαστε έρμαιο του πιο πλούσιου, του πιο βίαιου και του πιο ψυχασθενή. Είναι γνωστό πώς παίζεται το παιχνίδι. Αν θέλετε να ζήσετε έτσι στην πλειοψηφία, πες τε το, να πάρω τα μέτρα μου και εγώ, μην έχω άλλες ψευδαισθήσεις.

Λέτε να ψηφίσουμε κανένα Νόμο ως κατεπείγον που να λέει Νόμιμα ότι επιτρέπεται να ζούμε σαν Άνθρωποι; Λέω εγώ τώρα καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα...

Για το θέμα Δικαιοσύνη, θα έχω νεότερα σε λίγο καιρό.

Και όπως έχω ξαναπεί, ένας πολύ σοφός άνθρωπος είχε πει « Το σήμερα είναι το αύριο του χθες». Μέχρι τώρα τα είδατε αυτά που είδατε. Στο αύριο που έχει ο καθένας στο μυαλό του τι υπάρχει, Νομιμότητα ή Δικαιοσύνη; Γιατί τη Νομιμότητα την αποφασίζουν υπολογιστές, ενώ τη Δικαιοσύνη οφείλουν να την αποφασίζουν άνθρωποι. Και αν αποφασίζει μέσα στον καθένα ο Δίκαιος Άνθρωπος τα πράγματα θα γίνουν πολύ σύντομα εξοργιστικά όμορφα. Ναι ρε, αλήθεια.

Κριτική σκέψη

Σήμερα θα ασχοληθούμε με την κριτική σκέψη. Με βάση λοιπόν τα δεδομένα τα σχετικά με τις διάφορες λίστες καλό θα είναι να δούμε λίγο κάποια πραγματάκια.

Αφενός, και σε σχέση με την αθώωση το δημοσιογράφου που την έβγαλε στη δημοσιότητα συμφωνώ. Δεν ξέρω αν διαβάσατε τις απαγγελίες των κατηγοριών από τον Εισαγγελέα, οι οποίες σε μια πολιτισμένη χώρα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν δίκαιες. Μίλησε πολύ σωστά για τον κίνδυνο καννιβαλισμού και ανθρωποφαγίας. Βέβαια, ανθρωποφαγία δεν είναι να προστατεύεις τους απατεώνες. Κανιβαλισμός δεν είναι αυτό που έγινε τόσα χρόνια με την κατασπατάληση του Δημοσίου χρήματος. Και φυσικά, θα ήταν η ίδια αντίδραση αν σε τέτοιες λίστες υπήρχαν απλοί άνθρωποι που δεν έχουν περιουσίες εκατομυρίων και βάλε, σωστά;

Να τα ξαναδούμε λίγο από την αρχή; Μας είχαν πρήξει με τη λίστα λέγοντάς μας ότι πρόκειται για λίστα που περιέχει και μεγάλους φοροφυγάδες; Το γεγονός ότι ήταν στην Ελβετία οι λογαριασμοί έπαιξε κάποιον ρόλο; Γίνεται να θυσιάζεις τη μεγαλύτερη πλειοψηφία των πολιτών μιας χώρας και να αφήνεις ανεξέταστες τέτοιες περιπτώσεις;

Από την άλλη πάλι, σκέφτηκα πριν να γράψω τα προηγούμενα, ότι το δημοσιογραφικό συνάφι δεν το έχω καθόλου σε εκτίμηση, με κάποιες εξαιρέσεις βέβαια τους οποίους τους έχω αρκετά ψηλά στην υπόληψή μου, τηρουμένων των αναλογιών. Μια κοινωνία που προοδεύει οφείλει να αναγνωρίζει τους ανθρώπους που ρισκάρουν για να ανοίγουν τα στραβά μας σε θέματα στα οποία δεν έχουμε πρόσβαση. Σκέφτηκα που λέτε λοιπόν τι θα έκανα αν έβλεπα το όνομά μου σε λίστα τέτοιου τύπου και δεν είχα τίποτα να κρύψω. Το πρώτο λοιπόν που θα κοιτούσα είναι ποιος κάνει τη δημοσιοποίηση και ποιοι τον πληρώνουν. Μετά, αν ήταν κανένας από τους εμετικούς που ήταν βασικοί πυλώνες της σαπίλας και της ένοχης σιωπής θα έβαζα στόχο για την υπόλοιπη ζωή μου να το πληρώσει, και αυτός και τα αφεντικά του. Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος, δεν έχει δώσει τέτοια δείγματα γραφής μέχρι τώρα. Άσε που διάβασα ότι επικοινώνησε με κάποιους από αυτούς που ήταν στη λίστα, μερικοί εκ των οποίων δεν κατέθεσαν μηνύσεις και δήλωσαν ότι δεν έχουν τίποτα να κρύψουν γνωρίζοντας ότι θα αποκαλυφθούν τα ονόματά τους. Για τους υπόλοιπους, ελπίζω η Δικαιοσύνη να μην κάνει τα στραβά μάτια αυτή τη φορά.

Οπότε, και μιας και άπαντες μας έλεγαν ότι πρόκειται για σημαντική λίστα που περιείχε μεταξύ άλλων αρκετούς μεγαλοφοροφυγάδες, σε συνδυασμό με την εξοργιστική ανεπάρκεια των κυβερνώντων η οποία χαλαρά μπορεί να εκληφθεί και ως συγκάλυψη, ναι καλά έκανε. Αθώος ο δημοσιογράφος στη συνείδησή μου και αν είναι σωστός και δίκαιος, τα ονόματα τα οποία εμπλέκονται στη λίστα και δεν έχουν σχέση με μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή θα πρέπει να τα αναδείξει κατά την άποψή μου, ώστε να διαχωριστεί η δημοσιογραφία από την διαπόμπευση. Αυτό θα είναι Δίκαιο νομίζω.

Οι καλές ερωτήσεις βέβαια για εμάς, αν θέλουμε να έχουμε κριτική σκέψη, είναι οι εξής:

1. Είναι δυνατόν τα μεγαλύτερα ποσά από τη φοροδιαφυγή να είναι σε τραπεζικές καταθέσεις;
2. Με αυτά που έχετε δει μέχρι τώρα, είναι δυνατό επί δεκαετίες, με φορολογική δήλωση από πραγματικά ειδοδήματα μέχρι 15.000 ευρώ να είσαι στους «πλούσιους» από τους οποίους θέλουν να πάρουν ότι μπορούν;
3. Είναι δυνατόν να μην ξέρουν ποιοι είναι οι μεγάλοι φοροφυγάδες, με δεδομένο ότι με μερικά κλικ ένας εφοριακός ή ακόμα καλύτερα ένας εισαγγελέας μπορεί να δει τα πάντα για όλους μας;
4. Για πιο λόγο δεν έχει γίνει μια ηλεκτρονική σελίδα με ονόματα και φωτογραφίες των πάσις φύσεως απατεώνων; Προσωπικά δεδομένα είναι αυτά; Αφενός δεν αποδίδεις δικαιοσύνη, από την άλλη τον προστατεύεις μη θιχτεί η προχωπικότητά του; Σίγα εισαγγελέα μου, τους τρόμαξες. Εξάλλου, έτσι μπορείς να εξετάσεις και το σωφρονιστικό σύστημα. Αν κάποιος δείξει ειλικρινή μεταμέλεια, μπορεί να αναφερθεί. Αλλιώς, να πάει να γαμηθεί κιόλας.

Είναι και μερικές ακόμα, αλλά όταν έρθει η ώρα.

Κοινώς λοιπόν, στην πραγματικότητα, εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι που δεν είναι εγκληματίες και πάνω σε αυτή την αρχή πατάνε. Θα συνεχίσουν μέχρι τέλους, μην έχετε αυταπάτες. Και δυστυχώς για όλους μας, το παιχνίδι το ξέρουν καλά γιατί το έχουν σπουδάσει. Τώρα είναι η φάση που ταίζουν αυτούς που θα ήθελαν να συνεχιστεί αυτό το σενάριο της φτωχούλας Ελλάδας (το οποίο είναι τεράστιο ψέμα). Σιγά σιγά, θα χρησιμοποιήσουν όλων των ειδών τις τρομοκρατίες ως Φόβο για να είμαστε καλά παιδιά και Νομικά να μην έχουμε κανένα δικαίωμα σε τίποτα, και μετά, θα ξαναπαίξει το σενάριο των χαρούμενων καταναλωτών. Γιατί η λήθη, είναι το μεγαλύτερο όπλο των ισχυρών.

Όταν καταλάβουν οι ενήλικες που δεν τα βρήκαν όλα έτοιμα στη ζωή τους ότι μεγαλώνει μια γενιά νέων ανθρώπων που θα έχει ψυχικά τραύματα που δεν τα διακιούται και μίσος αντί για Δίκαια Οργή, τότε κάτι μπορεί να γίνει.

Μέχρι τότε, θα παίζει το σεναριάκι των «μέτρων». Σώζουμε 500.000 κλέφτες, καταχραστές, απατεώνες και αεριτζήδες εις βάρος 11.000.000.

Δημοκρατικά και Νόμιμα.

ΥΓ. Επειδή και η ΕΕ και το ΔΝΤ μας έδειξαν τι μπορεί να κάνουν για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, καλό θα ήταν αντί να μας τα πρήζουν, να κοιτάξουν τη φοροδιαφυγή που υπάρχει σε Η.Π.Α., Αγγλία και Γερμανία η οποία αθροιστικά μετράει σε δεκάδες τρισεκατομύρια ευρώ. Σε σχέση με τη διαφθορά, έχουμε τους δικούς μας, δεν αντέχουμε και τους εισαγόμενους.